Afbraak Berlijnse muur

De Oost-Berlijners waren de communistische onderdrukking zat. Men wilde de kloof tussen het westen en oosten overbruggen. Een muur als fysieke scheidingslijn kon in deze nieuwe opstelling niet gehandhaafd worden. De haat tegen de muur werd door de Berlijnse inwoners steeds groter. Het was een blokkade tussen elkaar en de vrede. De Berlijnse muur werd op 9 november 1989 afgebroken door de inwoners van Berlijn. Deze sloop was een groot feest voor de inwoners en gezamenlijk hakten ze de muur aan stukken

West-Berlijners

De weg van West- Duitsland naar West- Berlijn heette de “transit”. Die weg was 150 km lang. Helmstedt was de grens en was streng bewaakt door militairen. Bij de grens moest je in de file staan. Alles werd gecontroleerd, met spiegels onder de auto of je geen verstekelingen mee nam, je paspoorten werden goed nagekeken met de computer. Als je door de grens was kwam je op de transit. Vanuit daar moest je binnen 4 uur in West- Berlijn zijn anders gingen de militairen je zoeken, en je mocht ook niet uit de auto.

Oost-Berlijn

Toen de muur werd gebouwd werd er aan de oostkant niemandsland gemaakt, dat is een stuk land dat open werd gelaten en werd bezaaid met landmijnen, prikkeldraad en haken kruizen. Het was onmogelijk om te ontsnappen. Ook ging de muur dwars door de huizen heen, eerst werd de begane grond dichtgemetseld en later de 1e, 2e en 3e verdieping zodat de mensen niet meer weg konden naar de vrijheid. Veel mensen zijn gesneuveld omdat ze probeerden te vluchten.

Uiterlijk van de Berlijnse muur

Grote muur, je kon er niet overheen klimmen.
Zwaar bewaakt.
Prikkeldraad.
Patrouille,

Oorzaken van de Berlijnse muur

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945 werd Duitsland volgens afspraken gemaakt tijdens de Conferentie van Jalta opgedeeld in vier bezettingszones. De geallieerde machten (de Verenigde Staten, de Sovjet-Unie, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk) kregen elk een deel van het land toegewezen dat zij bezetten en voorlopig zouden besturen.